சாது சுந்தர் சிங் என்ற கிறிஸ்தவ முனிவர் இமயக் குகையில் வாழ்ந்தார். அவர் சொன்னார். காலையில் கிருஷ்ணர், நண்பகலில் புத்தர், மாலையில் கிறிஸ்து. செய்தி ஒன்றுதான். காலம் வேறு, மக்களின் தேவை வேறு. கிறிஸ்தவம் யூத மதத்தின் மகள். பௌத்தம் இந்து தர்மத்தின் மகன். இரு மதங்களும் தன்னலம் அற்ற அன்பை வலியுறுத்துகின்றன. புத்தர் எல்லா உயிருக்கும் கருணை. கிறிஸ்து மனிதருக்கு அன்பு. வேத முனிவர்களின் பாதை இவற்றையெல்லாம் உள்ளடக்கியது. குறியீடு வேண்டாம். சிறிய சுயத்திலிருந்து உண்மைச் சுயம், பின் எல்லாரின் சுயம். அதுவே முனிவர் வழி. ஒரு சமயத்தில் இறந்ததாக நினைத்த ஒரு முனிவர் எழுந்து சொன்னார். நான் இறைவனுக்குரியவன். இந்துவோ, இஸ்லாமியரோ, கிறிஸ்தவரோ அல்ல.