பத்ரிநாத் யாத்திரையில் ஜெய்பூரியாவின் மனைவி இரத்தக் கழிச்சலால் சோர்ந்தார். மருத்துவர்கள் நம்பிக்கை இல்லை என்றனர். ஒரு இளம் சுவாமி ரோஜா இதழ்களை நீரில் போட்டு வாயில் ஊற்றி, ஆழ உறங்குவாள் என்றார். குடும்பம் இறப்பு என்று அழுதது. அரை மணிக்கு அவள் எழுந்து அமர்ந்தாள். முழு ஆரோக்கியம். நான் மருந்தை எதிர்க்கவில்லை. ஆனால் ஒருமுக மனம் தரும் உறுதி இன்றைய மருத்துவத்தில் இல்லை. பின்னர் பர்வதிகர் மகாராஜ் விசித்திர வீணையை இரண்டரை மணி நேரம் இசைத்தார். உயிரின் நாணை முதலில் இசைவாக்குக. பிறகு இசைஞன் வாசிக்கட்டும் என்றார். நாதமே நடனத்தின் மூலம். அனாஹத நாதம் உள்ளே ஓடும் இசை. பக்திப் பாதையில் அதுவே தியானம்.