ஸ்ரீநகர் அருகே ஆகோரி பாபா குகையில் வாழ்ந்தார். கிராமத்தார் அஞ்சுவர். அவர் பண்டிதரிடம் ஆற்றில் மிதந்த உடலின் சதையைக் கொணரச் சொன்னார். பயத்தில் விரல்கள் வெட்டின. ஆகோரி தொட்டதும் காயம் மறைந்தது. பானையில் வேகவைத்தார். திறந்ததும் ரஸகுல்லா. என் விருப்ப உணவு. அன்று நடந்து வரும்போது நினைத்தது அதுவே. ஊருக்குப் பகிர்ந்தார். பின் மணலைத் தொடச் சொன்னார். பாதாமும் முந்திரியும் ஆயின. அவர் சொன்னார். இது உடலல்ல. பயன்படாத பொருள். இயற்கை வடிவம் மாற்றுவது போல் நான் மாற்றுகிறேன். நீர், பனி, ஆவி மூன்றும் ஒன்று. அறிவியல் இன்னும் குழந்தை. ஒரே உயிர்விசை தான் எல்லாப் பெயர்களும் வடிவங்களும். இந்த அறிவியல் மறையும் என்றார். நான் அவர் வழியை ஏற்கவில்லை. ஆனால் விதியைப் புரிந்தேன்.