ஏழு வயதில் சோதிடர் சொன்னார். இந்தப் பிள்ளை இருபத்தெட்டு வயதில் இறப்பான். நான் அழுதேன். ஆசான் உள்ளே சென்று சொன்னார். உங்கள் கணிப்பு தவறு. நான் என் ஆண்டுகளை இவனுக்குத் தருகிறேன். ஆனால் அன்று இறப்பை நேருக்கு நேர் காண வேண்டும். இருபத்தெட்டு வயதில் துர்க்கா பூஜைக்குப் பதினொராயிரம் அடி மலை. பைன் ஊசிகளில் நழுவி ஐந்நூறு அடி உருண்டேன். முள்ச் செடி வயிற்றைத் துளைத்துப் பிடித்தது. கீழே படுகுழி. மந்திரங்கள் உதவவில்லை. தைரியத்தைச் சோதித்தேன். உடலுக்கு இறப்பு உண்டு. ஆன்மாவுக்கு இல்லை என்று உணர்ந்தேன். புல் வெட்டும் பெண்கள் கயிற்றால் தூக்கினர். ஆசான் தோன்றி இலைகளை அரைத்துப் புண்ணில் வைத்தார். இன்றும் அந்தச் சுவடு உடலில் இருக்கிறது. தூரத்திலிருந்தும் உண்மை ஆசான் காப்பாற்றுகிறார்.