பதினைந்து வயதில் இரண்டாம் தீட்சை. செல்வந்தர் பழமும் பொன்னும் கொண்டு வந்தனர். என்னிடம் ஒன்றுமில்லை. ஆசானிடம் கேட்டேன். நான் என்ன காணிக்கை கொடுப்பது. ஒரு மூட்டை உலர்ந்த குச்சிகளைக் கொண்டு வா என்றார். மனதில் நகைத்தேன். இதைக் கொடுத்தால் ஆசான் உதைப்பாரோ என்று. ஆனால் அவர் சொன்னார். இதுவே பெரிய கொடை. உன் கடந்த காலத்தை எரித்து, இங்கே இப்போது வாழத் தொடங்கு. உலர்ந்த குச்சிகள் என்றால், கடந்த எண்ணங்களை அறிவுத் தீயில் எரிக்கத் தயாராக இருக்கிறேன் என்று பொருள். பெரும்பாலோர் நேற்றையை மென்றுகொண்டே இருக்கிறார்கள். அதுவே துன்பத்தின் வேர்.