மழைக்காலத்தில் நான் மேடையில் அமர்ந்து நூல்கள் கற்பித்தேன். பின்பற்றுவோர் பெருகியதும் ஆணவம் பெருகியது. ஒரு சந்நியாசியை அறிவில்லாதவர் என்று எண்ணி, அவரை வேலைக்கு அனுப்பினேன். ஒரு நாள் கங்கைக் கரையில் பல் துலக்கச் சொன்னேன். அவர், தொடர்ந்து துலக்கு என்றார். இரண்டு நாள் கழித்து என் முகம் வீங்கிக் கிடந்தது. ஆசான் வந்து சொன்னார். அவர் ஒரு பெரும் ஞானி. இறைவன் அனுப்பியவர். பணிவு இல்லாமல் கற்க முடியாது. வானத்தைப் பார்த்து நடந்தால் இடறுவாய். தலை வணங்கினால் தடுமாறாமல் நடக்கலாம். ஆணவம் பாதையில் முதல் தடை.